|
Krążę jak wilk polarny
W wilczej duszy zew
Czego się bać w cieplarni stada?
Ostrzy kłów bogów niespełnienia
Oczy gaszących wszystko
Wszelki płomień z ust
Kiedy mi trzeba zasnąć
Sowi czuły sen
Nagi i pełny zjaw kochania
Mogę w nim schodzić aż do piekła
Słowo się w rzecz zamienia
Brak mi twoich słów
Krąży wilk starodawny taniec
Głodny zwierz
Dumny
Swymi kłami
A Ty kto?
No i któż Cię poznać ma?
Czy walczyłeś raz?
Czy choć raz wygrałeś?
Karzełek maluje świat
W śnieżnopolarne koronki
Marzenie maluje Was
A tam, gdzie łzy wiszące
Czas grać... Psia kość
Czas pić
|
|
