|
ในชีวิตเพิ่งเคยห่างกันไกลไกล
มันเลยทำให้ใจฉันเองห่วงหาแต่เธอ
บอกกับฟ้าเวลาที่ลมแรงไป
อย่าพัดจนหัวใจเธอหนาวสั่น
รู้ ตะโกนให้ถึงยังไง
ความห่วงนี้
ก็คงไปไม่ถึงที่ฟ้าฝั่งนั้น
ฉันต้องการจะไป
กลับไปโอบกอดเธอเหมือนเดิม
อยู่ห่างกันจนแสนไกล
แต่หัวใจอยู่ที่เธอเสมอ
หมดสิ่งใดที่ต้องดูแลตรงนี้
จะไม่ไปที่ไหนไกลตา
ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน
ไม่ช้าสัญญาว่าฉันจะกลับไปข้างข้างเธอ
อดทนรอคอยเข้าไว้ไม่นาน
เราก็คงได้พบเจอกัน
หากเธอล้มจะยืนขึ้นเองได้ไหม
ใครจะมาปลอบใจเมื่อเธอต้องช้ำสักวัน
บอกกับฝนเวลาที่โปรยแรงไป
อย่าซ้ำเติมถ้าใจเธอไหวหวั่น
รู้ ตะโกนให้ถึงยังไง
ความห่วงนี้ก็คงไปไม่ถึงที่ฟ้าฝั่งนั้น
ฉันต้องการจะไป
กลับไปโอบกอดเธอเหมือนเดิม
อยู่ห่างกันจนแสนไกล
แต่หัวใจอยู่ที่เธอเสมอ
หมดสิ่งใดที่ต้องดูแลตรงนี้
จะไม่ไปที่ไหนไกลตา
ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน
ไม่ช้าสัญญาว่าฉันจะกลับไปข้างข้างเธอ
อดทนรอคอยเข้าไว้ไม่นาน
เราก็คงได้พบเจอกัน
ฉันต้องเก็บน้ำตา
ในเวลาที่ใจคิดถึงเป็นห่วง
กลัวเธอเป็นอะไร
เธอคงไม่รู้
อยากให้เธอได้เห็น
แต่ในมุมที่แข็งแรง
อยู่ห่างกันจนแสนไกล
แต่หัวใจอยู่ที่เธอเสมอ
หมดสิ่งใดที่ต้องดูแลตรงนี้
จะไม่ไปที่ไหนไกลตา
ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน
ไม่ช้าสัญญาว่าฉันจะกลับไปข้างข้างเธอ
อดทนรอคอยเข้าไว้ไม่นาน
เราก็คงได้พบเจอกัน
|
|
