|
แดดจางจางที่เคยสาดส่อง
บอกตรงตรงไม่เคยอบอุ่น
เท่ากับไอรักส่งผ่านมาถึงใจ
อ่อนละมุนคุ้นกายแผ่วแผ่ว
ก็ไม่แคล้วต้องยอมเธอทั้งใจ
ฝากกระซิบใจเธอได้รู้
เทพธิดาแห่งรักลอยลงมา
คนธรรมดาอย่างฉันคงไม่เฉยชา
จะรักษา
ไออุ่นรัก
รักเธอช่างอุ่นกาย
เหนือเกินสัมผัสใด
ที่สุดแล้วที่เคยเจอ
อยู่เดียวดายล่องลอยเปล่าเปลี่ยว
แต่ก่อนนั้นฉันเองโดดเดี่ยว
เกี่ยวกับความรักเจ็บปวดมันร่ำไป
แต่พอใจฉันเริ่มเย็นชา
กลับมีเธอเข้ามาในหัวใจ
ทำให้ฉันได้อุ่นใจ
เทพธิดาแห่งรักลอยลงมา
คนธรรมดาอย่างฉันคงไม่เฉยชา
จะรักษา
ไออุ่นรัก
รักเธอช่างอุ่นกาย
เหนือเกินสัมผัสใด
ที่สุดแล้วที่เคยเจอ
จะดูแลอย่างดีด้วยหัวใจ
ไม่มีวันจะทำให้เสียใจ
แม้เวลาจะแสนนานเท่าไหร่
ใจจะมีแต่เธอ
ไออุ่นรัก
รักเธอช่างอุ่นกาย
เหนือเกินสัมผัสใด
ที่สุดแล้ว
ไออุ่นรัก
รักเธอช่างอุ่นกาย
เหนือเกินสัมผัสใด
ที่สุดแล้วที่เคยเจอ
|
|
