|
Maidin is tús an lae
Is fágaim mo bhaile
Tá mo chroíse go brón
Is fad ar shiúl m'óige
Oíche is mé liom féin
Spéartha dubh go domhain, a choích
Ag cuimhneach ar laethanta a bhí
Gan ghá agus gan ghruaim
Eistim leis an ghaoth
Uaigneas mór, go deo, a choích
Deireadh an turas mór
Táim brónach, buartha 's briste
I mo dhiaidh nach mbeidh níos mó
Ach, tá sé I ndán dúinn, a pháistí
Ach, tá sé I ndán dúinn, a pháistí
Is fada anois an lá
A d'fhág mé mo bhaile
Níl áthas I mo chroí
Níl ann ach an marbh.
Níl ann ach an marbh.
|
|
